Geen spetterend begin, net als de bitterballen zelf

Ingegeven door onze niet altijd positieve snackervaringen van vorig seizoen vonden we het dit seizoen weer hoog tijd om de kwaliteit van de volleybalkantines aan een kritische doch smakelijke inspectie te onderwerpen. Onder het mom van nieuwe ronde, nieuwe kansen: snackbeoordelingen part 2

Voor wie onze beruchte snackbeoordelingen uit seizoen 2016-2107 niet kent: een seizoen lang offeren wij ons op om na elke wedstrijd een snackschaal, (hopelijk) bestaande uit patat, snacks en saus, te proeven én te beoordelen. Tussen de bitterballen door krijg je een idee van hoe de wedstrijd verging maar het gaat met name om de eindscore van de snackschaal. Die score drukken wij uit in maximaal vijf bitterballen inclusief sticker die na ons bezoek op de deur van elk etablissement praalt of pruilt, als stimulans of als waarschuwing voor volleybalteams die na ons komen. Alles voor het hogere doel dus.   

Onze eerste snackbeoordeling voor het hogere doel

Deze korte uitleg moesten wij overigens ook geven aan enkele nieuwe teamleden die ons team – naast enkele jaren en kilo’s – rijker is geworden. Daarnaast heten we nu Dames 2 in plaats van Dames 3, maar ach, what’s in a name. Het geeft meer de leegloop van de vereniging weer, een trend die zichtbaar is bij vele volleybalverenigingen. Laten we hopen dat het niks te doen heeft met de kwaliteit van de snacks, en zo wel, dan is hier dé kans om als vereniging iets te doen aan je ledenaantal! 

Genoeg over onszelf, het gaat om de snackschaal. Bemoedigd door een fijne, warme douche in prettige, ruime kleedkamers haastten wij ons naar de bruine stamkroeg in de Boorsmazaal te Katwijk – thuisbasis van RVV. Lange houten tafels, volleybal op tv, kaarsje op tafel, het beloofde veel goeds. Helaas was niets minder waar: de snackschaal van de Boorsmazaal kreeg slechts 2 bitterballen. En dan hebben we nog afgerond naar boven, want gemiddeld was de score 1,5 bitterbal maar een halve bitterbal is natuurlijk geen bitterbal. 

De snackschaal van RVV scoort slechts 2 bitterballen

De snacks waren overduidelijk verbrand, wat voor de meeste snacks niet positief uitpakte. Met uitzondering van het langwerpige bamigeval dan – die smaakte juist weer erg goed door te lang bakken. De patat was juist weer te kort gebakken: slappe hap! De sausjes (mayo en ketchup) zaten in grote, roze (ehm…?) bakjes dus dat zou genoeg moeten zijn. Helaas was het niet genoeg voor dit team van mayonaiseliefhebbers. En ketchup als alternatief… tja. Overigens was de mayo zurig, wat tot een fikse discussie leidde in het team en beslecht werd met het aloude ‘smaken verschillen’. Unaniem waren we echter over de warme frisdrank, bruine brei aan snacks en de slappe hap aan patat. 

Ketchup was niet de favoriet

Aan de andere kant: die slappe hap was een goede weergave van ons spel: waar de snacks te lang spetterden in de frituur en de patat te kort, spetterde ons spel niet. Was het de nieuwe opstelling in het achterveld, de zenuwen voor de snackbeoordeling, we weten het niet. Gelukkig was daar wel onze topcoach die niet alleen een geweldige bijdrage deed aan deze snackbeoordeling maar ook een puntje scoorde door een schijn-time-out aan te vragen. Dank voor je bijdrage, je coaching en het puntje, Tim! 

Ontwerp: Impressio | (Technische) realisatie: DevelopTheWeb | Privacyverklaring